+31 180 620211

Uitlijnberekeningen

In veel installaties wordt zorg besteed aan het verkrijgen van een optimale uitlijning van de diverse onderdelen ten opzicht van elkaar. Met name het steeds goedkoper beschikbaar worden van specialistische apparatuur zoals laserapparatuur maken het in-lijn stellen van de diverse componenten van een aandrijfinstallatie tot kinderspel.

xAlleen: in lijn is niet altijd garantie voor een optimale belastingsverdeling van de belasting over de onderlinge componenten ! Soms is het zelfs nodig om bewust een onderdeel te verplaatsen – en daarmee uit lijn te zetten! – om schade of vroegtijdige uitval door slijtage te voorkomen. De noodzaak om zo iets te doen speelt vooral bij installaties met langere assen en overhangende gewichten zoals, bijvoorbeeld, de schroefas installatie van zee- of binnenvaart schepen.

Techno Fysica gebruikt bij het uitvoeren van de optimale uitlijning van een installatie de Sag & Gap methode. Deze methode is door sommige leveranciers van tandwielkasten een vereiste voor het geven van garantie.

Alleen middels een dergelijke berekening kan namelijk worden bereikt dat de beide lagers van de uitgaande as van een tandwielkast in gelijke mate (en richting!) belast worden. Deze methode wordt overigens door de classificatie maatschappijen volledig geaccepteerd en soms zelfs vereist.

Bij deze methode worden, met betrekking tot de gehele aslijn, de reactiekrachten op alle lagers berekend. In deze berekening kan rekening worden gehouden met het warm of koud zijn van een tandwielkast, en zelfs het effect van een eventuele stuwdruk excentriciteit door een ongunstige aanstroming van water naar de schroef (indien bekend).

Met behulp van dit rekenmodel worden de optimale posities van de lagers in de installatie bepaald. Vaak kan het nodig zijn om bijvoorbeeld de tandwielkast omhoog of omlaag te verplaatsen, of zelfs iets scheef te zetten. Op deze manier kan een optimale gewichtsverdeling worden bepaald, en kan tevens worden bepaald of het verloop van de as, en met name de doorbuiging hiervan, geen conflict oplevert met de beschikbare speling in de lagers. Iets, wat in het achterste schroefaslagers nogal eens tot verklemming leidt!

Indien de optimale verdeling bekend is, worden, in het rekenmodel, de flenzen van alle koppeling ten opzichte van elkaar losgemaakt.

Als gevolg hiervan zal er zakking (sag) en verdraaiing van de flenzen ten opzichte van elkaar optreden, wat tot een opening tussen de flenzen onderling leidt (gap). Deze sag & gap waarden kunnen vervolgens worden gebruikt als uitgangspunt voor de uitlijning aan boord of in de werkplaats.

Het resultaat: een optimale verdeling van de lagerkrachten, zodat een lange levensduur van de lagers en daarmee een hoge bedrijfszekerheid kan worden bereikt.